04-10-07

Column - januari 2007 Anderlecht

Eind juli opende jaargang ‘06-’07 van de Jupiler League zijn deuren. Toen er nog geen bal was gerold, meende iedereen al te weten wie na 34 speeldagen op de troon zal prijken. Zowat heel voetbalminnend België tipte op Anderlecht, die vooral door zijn aanvallend compartiment indruk maakte. Dat Paars-wit een grote selectieverandering onderging, leek niemand te storen. De eerste 4 wedstrijden waren een teken aan de wand, waar er telkens zeer moeizaam werd gewonnen. De 5de match tegen Moeskroen stond garant voor het eerste puntenverlies. Twee maand na het seizoensbegin smeerde Racing Genk de Brusselaars thuis een smadelijke 1-4 nederlaag aan. Alle zwakke plekken, die ze tot heden konden verbergen door middel van individuele klasse, werden nu pijnlijk blootgelegd en perfect uitgebuit. Consternatie alom in de media, dé grote favoriet kon de verwachtingen niet inlossen. Halfweg moet de regerende kampioen het doen met een teleurstellende 2de plek. Hierbij komt nog dat de leider zelden wist te imponeren. Toch lijkt de situatie niet onoverkomelijk : Alleen Anderlecht zelf kan hen van een 2de opeenvolgende titel houden. Anderlecht moest na vorig seizoen enkele basispionen uitwuiven. De centrale as vertrok richting buitenland, de Zweedse dirigent Pär Zetterberg hing zijn schoenen aan de haak en publiekslieveling Christian Wilhelmsson ging zijn geluk beproeven bij onze zuiderburen. Sporting ving in aanvallend opzicht de verliezen goed op. Tchité, Hassan en Boussoufa werden aangetrokken. Ze moesten enorm diep in de buidel tasten, wouden ze deze balvirtuozen kunnen kopen. Achteraan werd er minder geld gespendeerd, en dat bleek echter geen goede zet te zijn. Pareja en Jelle Van Damme konden centraal nooit hetzelfde niveau halen dan hun voorgangers en op rechts verzoop Vanden Borre niet zelden. In de Champions League werd de achterhoede genadeloos afgestraft, wat hen een laatste plaats bezorgden. Vraag is of er nu met een belerend vingertje naar Van Holsbeeck mag worden gewezen. Akkoord, vooraf moest er zeker een rechtsback worden gekocht, maar is het zijn schuld dat het achteraan spaak liep? Voorts kan het centrale duo misschien ingespeeld raken, en zou het kwaaltje zo van de baan worden geveegd. Een must is hierbij dat er een vaste type ploeg op de mat komt te staan. Na kerstmis is er ook versterking op komst; linksachter Felipe en rechtsachter Marcin Wasilewski staan dicht bij een overgang naar Anderlecht. Of Paars-wit na nieuwjaar de situatie kan rechttrekken, is zeer goed mogelijk, maar ook het spelpeil moet omhoog. Hooguit, 2, misschien 3 matchen werd er naar behoren gespeeld. Voorts was het ondermaats. Als de train op de rails geraakt, zal deze niet meer gestopt kunnen worden. Qua kwaliteit is Anderlecht ronduit dé beste club van België. Veel zal afhangen van hoe de mentaliteit zal zijn van de sterspelers wanneer ze een match moeten spelen tegen pakweg Beveren of Lokeren. Paars-wit durft wel eens tegen de zogenaamde mindere goden een desastreuze prestatie neerzetten, gevoed door minachting en onderschatting. Dit moet absoluut vermeden worden willen ze op het einde wel degelijk zege vieren. Want het zullen waarschijnlijk de wedstrijden tegen deze soort ploegen zijn, die zullen beslissen over het kampioenschap. Niks is dus verloren, maar de druk op de spelers na de winterstop zal enorm vergroten. Anderlecht lijkt het kampioenschap immers niet te kunnen winnen, alleen maar te verliezen.

Nico - nico@rscafan.com

14:14 Gepost door No in Column - RSCAfancom | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.