04-10-07

Column - juli 2006 Het nieuwe Anderlecht

Anderlecht won vorig seizoen de vaderlandse competitie na een thriller van formaat tegen Standard. Ook dit jaar is Anderlecht zoals gewoonlijk topfavoriet nummer 1. Ook normaal als je al 28 titels op zak hebt, en de laatste jaren om de 2 jaar ééntje weet binnen te rijven. Herman Van Holsbeeck bleef na de titelviering niet bij de pakken zitten. Hij moest een nieuwe ploeg bouwen. Vincent Kompany, Hannu Tihinen, Lamine Traore, Michal Zewlakow, Christian Wilhelmsson, Goran Lovre, Gregory Pujol, Junior, Walter Bassegio en Oleg Iachtchouk zochten immers andere oorden op. De patron van de club, Pär Zetterberg, zette dan weer een punt achter zijn rijkgevulde carrière.

Eerst vertroefde Herman in Argentinië, waar hij enkele goede deals in de wacht sleepte. Drie Argentijnen wist hij van een Belgisch avontuur te overtuigen: Leiva, Biglia en Pareja. De eerstgenoemde, Cristian Leiva, was de draaischijf van het Argentijnse Banfield. Lucas Biglia werd weggeplukt bij Independiente. De 20 jarige middenvelder behoort tot 1 van de grootste Argentijnse beloften. Vorig jaar won hij het WK –20 jarige met zijn land. Als laatste werd de verdediger van Argentinos Juniors, Nicolas Pareja, aangetrokken. Deze word in zijn land beschouwt als een sterke en harde verdediger, die wat hapert in zijn uitverdedigen. Ondanks zijn jeugdige leeftijd was hij bij zijn ex-club al uitgegroeid tot een leider. De volgende transfer werd gerealiseerd in eigen land. Mbark Boussoufa, profvoetballer van het jaar, maakte de overstap van Gent naar Anderlecht. Ook een Belg werd aan de kern toegevoegd: Jelle Van Damme. Na een avontuur bij Ajax en Southampton en Werder Bremen komt hij terug in eigen competitie spelen. Maar wie dacht dat de honger na deze transfers gestild was, kwam bedrogen uit. Ahmed Hassan, een van de beste spelers in de Turkse competitie, werd tevens vastgelegd. De 31-jarige Egyptenaar is kapitein van de nationale ploeg en werd al eens uitgeroepen tot beste speler in de Africacup. Nadat Van Steenberge uitviel, werd ook Schollen geleend van NAC Breda. Als kers op de taart plukte paars-wit Mémé Tchité weg van Standard. Tchité was vorig jaar 2de in de topschutterstand.

Anderlecht lijkt nu een goede kern bij elkaar te hebben gebracht. Dat deze selectie vol talenten zit, staat buiten kijf. Zoals nogal vaker, nijpt het schoentje soms in de groepssfeer. Franky Vercauteren beseft dit en weid zijn trainingen aan teambuilding. Vorig jaar wipte hij ego’s en pseudo-vedettes als Bassegio en Jestrovic buiten. Ook ongelukkige bankzitters en overbodige spelers werden van de hand gedaan. Dit resulteerde in een kern van 26 evenwaardige spelers. Over de evenwichtigheid van de ploeg zetten sommige wat vraagtekens. 5 verdedigers, 11 middenvelders en 6 aanvallers. Vele vrezen voor wat ook vorig jaar het mankement was: de verdediging. Deschacht, Juhasz, Van Damme, Pareja en met goede wil Vanden Borre, die beter op het middenveld tot zijn recht komt. Ook De Man kan desnoods een plaatsje achteruit. Toch raad ik Anderlecht een extra verdediger, liefst 2, aan.

Tot zover Anderlecht. Ik wil het ook eventjes hebben over het WK. Het WK was van een aardig niveau, al was voorzichtigheid bij de meeste ploegen het credo. De meerderheid starten met een 4-4-3 of een platte 4-4-2 die bij beide dikwijls uitmondden naar een 4-5-1. De ploegen kozen dus voor een zeer behoudende aanpak waarin ze veel man achter de bal nestelden. Vele wedstrijden zaten dus een lange tijd op slot. De stilstaande fases worden zo nog belangrijker. Zij konden meer dan ooit de wedstrijd beslissen. Ook 1 foutje kon dodelijk zijn. De ploegen konden snel omschakelen van verdediging naar aanval, maar de invulling van vleugelbacks was problamatisch.

Italië toonde dat verdedigen een kunst was. Cannavaro, niet van de grootste, verloor amper duels in de lucht. Ook over de grond is hij onklopbaar en hij zoekt steeds de voetballende oplossing. Een echte leider. Wie ook naast hem stond, was het nu Nesta, Matterazzi of wie dan ook, het klikte steeds. Ook Zambrotta is een streling voor het oog. Als ik aan deze achterhoede denk, denk ik automatisch ook aan: Simply the best. Ook Argentinië en Frankrijk imponeerden, zowel achteraan als vooraan. Dat 3 van deze landen bij de laatste 4 zaten, is geen toeval. Duitsland maakt het rijtje compleet. Duitsland had in het begin van het tornooi problemen achterin. Nadat dit was weggewerkt, was er geen houden meer aan. Ze creërden veel kansen door mooi voetbal, hebben voorin 2 superspitsen lopen genaamd Klose en Podolski en achteraan zit het muurvast. Zij mogen zich, na Italië, het beste land van het WK noemen. Deze ploeg moet instaat zijn het komende EK op zijn naam te schrijven, ook zonder Klinssman.

Het was ook uitzonderlijk moeilijk op de beste speler van het WK aan te duiden. Meer dan ooit zijn technische spelers verstrengeld aan tactische richtgevingen. Dat jongens als Ronaldinho, Riquelme, Messi, Henry en noem maar op, zo weinig lieten zien, mede door omstandigheden, is geen toeval. Een vrije rol is meer en meer zeldzaam in het moderne voetbal.

Toch zijn mij enkele jongelingen opgevallen. Tevez maakte een goede indruk, enkel moet het speelse er nog wat uit. Lahm maakte net als Grosso een zeer sterke beurt. Zowel verdedigend als aanvallend tot in de puntjes en doeltreffend. Ook het Duitse centrale duo Mertesacker-Metzelder achterin maakte veel progressie en was op het laatste haast onklopbaar. Kaka was bij Brazilië de enige die zijn niveau haalde en de acties die je van Ronaldinho verwachtte, kwamen van hem. Was ook auteur van een knap doelpunt. Ik kan er nog een paar opnoemen, maar dit zijn de belangrijkste.

Als laatste haal ik de arbitrage aan. Het begon goed, maar trok bij momenten te veel kaarten. De scheidsrechters moeten streng zijn, maar de gulden middenweg is hier aangewezen. Dat zij het WK in een definitieve plooi heeft gelegd is wat mij betreft stellig overdreven, want Italië was de beste ploeg.

Nu moeten we afwachten of de tendensen die op het WK zich hebben voorgedaan, zich ook verplaatsten naar de nationale competities.
Voetbal, een feest!

Nico - nico@rscafan.com

14:08 Gepost door No in Column - RSCAfancom | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.