04-10-07

Column - maart 2006 Hollandse Arrogantie

We waren met zen allen blij toen bleek dat Belgacom het nieuwe voetbalcontract op zak had, met de daaraan verbonden VRT uitzendrechten. Ik twijfel er niet aan dat de wedstrijdverslagen van betere kwaliteit zijn dan bij de VTM.

Toch mist ik iets, noem het voor mijn part Hollandse arrogantie. Ook in het zo geprezen Studio1 op zondagavond is Frank Raes de enige gedurfde gladde tong, naar Vlaamse normen dan, de min of meer vaste panelleden vallen zwaar tegen. Schepens kan gewoon niet praten en Brusselmans zijn onnozelheden passen veel beter in een ander programma, zij maken het Belgisch voetbal gewoon belachelijk. En wat blijkt, er worden een paar Hollanders uitgenodigd, en meteen klimt de kwaliteit van het programma de hoogte in, langzaam maar zeker wordt het dan een aangenaam ronde tafel debat, waar de tongen van de gasten los komen.

Spijtig genoeg moet ik hierdoor vaststellen dat de kloof tussen bijvoorbeeld het Nederlandse Studio Sport en onze Studio1 heel groot is, niet dat ik een fervent Hollander ben, bijlange nie. Maar dat communicatie belangrijk is in de sport hoef je een Hollands sportman zeker niet te vertellen, en ja daar hoort nu en dan eens een beetje zever of leugens bij, we leven tenslotte niet in het Midden-Oosten, of mocht ik zelfs dat niet schrijven, ja lach maar, nu we ook al niet meer op onze aller betrouwbaarste staatsveiligheid kunnen rekenen.

Gelukkig is er de Politie nog met hun onnozele kostuumekes, vindt je niet,? Ik stel mij soms de vraag: waarom zulke kostuumkes?, dat vraagt toch om bureelagentjes, en zeker geen kordate misdaadbestrijding, dat zie ik toch niet zitten in die kledij. Maar enfin, de Politie is nog onze enige vriend, het probleem is dat de Politie die slogan iets te letterlijk neemt. Echt waar, het is zelfs zo erg dat er in plaatselijke Waalse regionen de slogan geld: Politie is de vriend van Allatta.

Bha, zegt Minister Dewael we zullen dit plaatselijk probleem bekijken en in de zaak Erdal mogen we alleen kijken en observeren, maar niet aankomen, terwijl hij zelf Greetje betaste i.p.v te bekijken op tv. Och mens wat is het hier in Belgenland een soepje aan het worden.

Tot als ik nog eens goesting heb.

14:02 Gepost door No in Column - RSCAfancom | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Column - februari 2006 Olli, Olli !

Beste supporters,

Ongelooflijk is het, hoe een TV-programma onze ganse voetbalwereld overhoop gooide, in die mate, dat het moeilijk was om het hoofd bij de wedstrijden te houden. Van één ding zijn we zeker, de Panorama-makers hebben op alle fronten gescoord, al was het weekblad Humo al weken voordien gestart met een wekelijkse soap over het gokschandaal, zonder al te veel gevolg van de gerechtelijke instantie. Dat het einde van deze smerige tunnel nog niet in zicht is, is wel erg duidelijk. De verwijten van onverantwoordelijk gedrag lieten eveneens niet op zich wachten, al is het volgens mij hiervoor nog te vroeg, aangezien de daders en opdrachtgevers niet eens gekend zijn. Toch proberen mensen als De Witte en Senator De Decker nog meer olie op het vuur te gooien, maar dit is volgens mij meer voor eigen profijt.

Al even tergend zijn de valse of onjuiste persberichten die door de media (meestal VTM, azend op revanche) worden verspreid. Och, de misserie is zo omvangrijk en smerig dat we er beter niet te veel woorden aan vuil maken, al is het te hopen dat de betrokkenen zeer streng gestraft zullen worden, zonder enige vorm van gratie verlening, al hebben de heren van de KBVB dat wel even anders begrepen.

Sportief gezien heeft Anderlecht een echte gedaanteverwisseling ondergaan, al is dit natuurlijk een kwestie van het geluk aan onze zijde te hebben, zo komt het vertrouwen, en de gekende kwaliteiten (ook die van Bartje Goor) al snel naar boven, en al moet ik hier mezelf de vraag stellen, waar zijn mijn woede en frustraties van voorbije maand ? Zo zie je maar, hoe snel de dingen kunnen kantellen, al vind ik dat de toppers dit seizoen bijzonder onregelmatig presteren inclusief RSCA.Toch hoop ik dat deze prima resultaten van februari zullen verder getrokken worden naar de komende en beslissende maanden, en uiteraard het liefst met Franky aan het hoofd. Trouwens, de Argentijn Frutos die door enkele voetbalkenners als een onverstandige transfer word bestempeld, heeft deze critici na de match op Roeselare hopelijk defenitief de mond gesnoerd. De prima prestatie van Deschacht van de laatste weken is zelfs met zijn toch beperkte capaciteiten indrukwekkend te noemen, onbegrijpelijk dat onze bondscoach dit niet ziet.

Uit mijn vorige column stak ik mijn passie voor oude de Anderlecht corifeeën niet onder stoelen of banken, ik was dan ook blij met de aanwezigheid van Robby Rensenbrink bij de Brusselse derby, want vergeet niet dat Robby de enige speler in Belgische loondienst was met een zilveren plaatje in “European Player of the Year 1976”. (http://users.skynet.be/pluto/Textfifa/awardPlayerEurope.h...)

Om af te sluiten heb ik een heerlijke column van Jan Mulder kunnen onderscheppen die in het Volkskrant magazine stond in het weekeinde van 23 juni 2001, het gaat hier over een interview ter gelegenheid van het feit dat hij precies 25 jaar sportcolumnist van deze krant was.

Het feestvarken: 'Het is heerlijk om Jan Mulder te zijn'.
Vergeet het maar gauw, lezer, dat leven is een haast ondoenlijke opgave, een voortdurend balanceren op de rand van de uitputting. Zondags, wanneer hij dit stukje moet schrijven en de druk inderdaad erg groot is, gaat het nog wel. De moeilijkheid zit 'm in de gewone, doordeweekse dag.

Drank, sigaretten en vrouwen. Vrouwen, sigaretten, drank. 't Is me nogal een organisatie. Als je van het een bent voorzien, is het ander op en moet je de stad in voor nieuwe proviand. Gelukkig is Jan dol op dure auto's en rijdt hij zo vaak als hij kan in zijn blauwe Jaguar naar de plekjes van gezelligheid en heerlijke waar. Onderweg denkt hij aan leuke woorden en groet hij beleefd de hem toezwaaiende fans, vooral vrouwen. Iedereen wordt tevreden gesteld - een regelrechte dagtaak. Hij komt er nooit meer vanaf. Eeuwig zwaaien is zijn lot. Voor Jan is het bestaan uitgemond in benzine tanken, glimlachen naar de leden van het vrouwelijk geslacht aan de pompen 1 t/m 16, en weer verder: stukjes ontwikkelen, koppen bedenken, associaties aan elkaar knopen. Noem het maar rustig zijn rondje om de kerk. Soms zit hij in de tuin en staart stil voor zich uit. Denkt hij aan Elisabeth, Patricia, Beate, Lola en Tineke? Nee, hij is onzeker over die vijfentwintig jaar als sportcolumnist. Heeft het zin gehad?

Hij schudt het hoofd en gooit nog wat ijs in zijn whisky. Een kwart eeuw gestreden en de invloed was nul. Welke misstand heeft hij niet aangepakt? Overdreven prijzen, grof de grond inboren: niets hielp. Na tien jaar columns zag zijn hoofd er inderdaad uit als een door gorilla's overvallen rubberplantage en waar dacht u dat het door kwam? Sleur. Zorgen. Miskenning. Zelfs zijn eigen krant sloeg zijn adviezen in de wind. Decennia lang al vindt u tijdens de voetbalcompetitie 's maandags die stomme foto met twee voetballers op de sportpagina. Week in week uit dezelfde foto. Altijd maar weer die twee voetballers met het onderschrift: 'De Haan ontwijkt Witschge terwijl Van Wonderen toekijkt.' Dat de redactie ‚en het lezerspubliek niet in opstand kwam, is een raadsel.

De sportcolumnist schreef er weer eens een leuke aanklacht tegen en de volgende week stond de domme foto op drie pagina's.|
'Ajax won met 0-1 van PSV.' Winnen met 0-1. Dat is zoiets als lofuiting, Lange Leegte of Tottenham Hotspurs. Hij schenkt zich nog eens in om de scheut in zijn maag te verdrijven. De buitenspelobsessie, het strafschoppenmisverstand, praktijkjongens zijn goeie trainers, de onzuivere hattrick, hockey op kunstgras, schaatsen in een hal, zwarte broeken voor het Nederlands elftal omdat Nike en Frank Rijkaard dat wilden: hoe fel is hij daartegen niet van leer getrokken? Korfbal was zijn grote liefde.

Maar de sportcolumist schoot tekort, hij bleek niet in staat deze sport van de ondergang te redden. Het middenvak verdween en als het aan de korfbalbond ligt is de korf binnenkort ook verleden tijd. Om eerlijk te zijn begon hij in de laatste jaren van zijn columnistenschap ook zelf naar het Amerikaanse basketbal over te hellen. Iverson in plaats van Ons Eibernest. Alles verdwijnt eens, alles gaat dood door gebrek aan liefde. Hij heeft de opkomst van het woordje 'bij' meegemaakt. Die ondergang had hij graag bewerkstelligd, maar wederom faalde hij: 'Ajax verliest bij PSV' en 'de lat bij Van der Sar' winnen nog steeds terrein. (Sommige verslaggevers hebben het zelfs al over de stootarm bij Ceulemans.) Al met al was het toch de moeite waard. Het waren uitzonderlijk mooie sportcolumnistenjaren. Hij dankt zijn gezin voor de steun en als mooiste woord uit vijfentwintig jaar sportcolumns, want daar zit u natuurlijk op te wachten, heeft hij deze gekozen.
Anderlecht.
De lelijkste?
Kopkans.

14:01 Gepost door No in Column - RSCAfancom | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Vorige 1 2 3 4 5